|
|
|
 |
 |
Klaas Gutjahr
Klaas (1956) vindt zijn eerste gitaar bij het groot
vuil. In de Nl/Bel folkformatie Miss Vanilla Flute
reist hij door Nederland, Belgie en Ierland. Via
de omweg Tilburg, Dongen, Amersfoort, Davos (CH)
keert hij terug in Leiden. Met Andrew vormt hij
het Rockabilly trio Oh Boy!, waarmee hij de overstap
maakt naar de electrische gitaar. Zes jaar woont
Klaas op de Waardgracht. De gezamenlijke binnentuin,
waar de BBQ als kampvuur dient, betekent de stap
naar CE.
|
|
|
|
Tom Hazenberg
Tom (1963) krijgt van zijn broers Boudewijn de Groot
en Bob Dylan mee en ontdekt zelf U2. Hij leert drie
akkoorden op een oude gitaar. Van zijn krantengeld
koopt hij een westerngitaar. Met de band Rejoice
(later Roadrunners) had hij beroemd moeten worden.
Om onverklaarbare redenen is dat niet gebeurd. Ook
carrières in FC Opgejaagd en de J.C. Markband
worden in de kiem gesmoord. Totdat in 2003 Camping
Elisabeth bij Tom aanklopt. Dat is het keerpunt.
"Ik ga maar door het pad af tot waar ooit het
bos begon". |
 |
|
|
|
 |
Selma Hulst
(1967) Viool, piano, basgitaar, in kort bestek de
carrière van Selma. De viool werd al snel
aan de kant geschoven voor de piano. Deze werd ingezet
voor de Ordiplatjes, een vrolijke hardcore band.
Van de Ordiplatjes kunnen ondanks zijn korte bestaan
de sporen niet worden uitgewist. Vervolgens wordt
zij toetsenist in de Corsetto's, de befaamde vrouwenband
uit Leiden en Hazerswoude. In deze band verruilt
ze de piano voor de basgitaar. Op het aanbod van
Camping Elisabeth kan ze uiteindelijk geen "nee"
zeggen. |
|
|
|
Marion
Groenewegen
Marion is haar carrière begonnen als gitariste
van de de Beppies, de bekende Leidse schlagerpunkband.
Toe ze de meidenrock van de Corsetto's zag in Zoeterwoude
was ze echter verkocht. Op voorwaarde dat ze de gitaar aan
de wilgen hing en zou gaan drummen kon ze overstappen naar
de vrouwenrockformatie. Vanaf 2001 was zij de drummer van de
Corsetto's en vormde met Selma Hulst de ritmesectie. Deze heeft
Marion dan ook gespot en bij de camping gebracht. |
 |
|
|
|
| |
 |
Jan
Willem Reugebrink
Jan Willem (1959) draagt altijd zwarte kleren. Favoriete
gitaristen: Michael Schenker, Joe Walsh, Ry Cooder
en Ritchie Blackmore. Startte in 1981 zijn eerste
bandje samen met Tom. Later aktief in soulband TALKIN'LOUD.
Demo: TALKIN'LOUD (1992). Op den duur kon hij daar
te weinig gitaarsolo's kwijt en begon in 1996 samen
met o.a. Guus Drentje MOONPALACE: "SHADES"
(1998) en "COLDCOLDCOLD" (2000). De tweede
CD betekende een hereniging met jeugdvriend Rob
Verhaagen. Met hem en Klaas Gütjahr CamPing
Elisabeth gestart. In het dagelijks leven docent
Psychologie/pedagogiek/tekenen. |
|
|
|
Rob
Verhaagen
Rob Verhaagen (1959) begon in de 70-er jaren, wegens
gebrek aan geld, met de bouw van een eigen electrische
gitaar, buizenversterker en een enorme speakerkast:
de “wall of sound” was geboren. De onvermijdelijke
blues-bandjes volgden als vanzelfsprekend. Later,
geïnspireerd door vele gitaristen en bands
(o.a. Wishbone Ash, Michael Schenker, Peter Frampton,
The Eagles, David Gilmour enz…enz), volgden
er nog meer gitaren en buizenverstekers. De voorliefde
voor muziek (en gitaren) in de 70-er jaren ontwikkeld
met jeugdvriend Willem Reugebrink en uiteindelijk
vallen alle puzzelstukjes samen in CamPing ElisaBeth.
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
